آپارتايد صهيونيسم

رژيم صهيونيستي پس از اشغال فلسطين، اخراج 700هزار فلسطيني از خانه هايشان و تصرف و اشغال اراضي فلسطينيان، هنوز هم با تعداد قابل توجهي از فلسطينيان داخل مرزهاي سرزمين اشغالي مواجه است. اين رژيم كه در دستيابي به آرزوي ديرين خود پيرامون تشكيل كشوري كاملاً يهودي شكست خورده به منظور مجبور كردن شهروندان غيريهودي به ترك اراضي اشغالي، به اعمال قوانين نژادپرستانه اقدام كرده است.
بسياري از گروه هاي حمايت از حقوق بشر بارها اعلام كرده اند كه قوانين موجود در كرانه باختري و غزه نژادپرستانه است. مجازات عمومي مردم، انهدام منازل، احداث شهرهاي يهودي نشين، گران بودن قيمت آب و برق براي فلسطينيان از حاكميت آپارتايد در اراضي اشغالي خبر مي دهند.
با توجه به مسائل فوق چشم پوشي جهان نسبت به نابرابري هايي كه در حق فلسطينيان روا مي شود، بسيار عجيب است. امروزه حقوق مردم فلسطين در اراضي اشغالي بيش از سال1967 پايمال مي شود و اين مسئله با ساختار حكومتي رژيم صهيونيستي ارتباط مستقيم دارد. وقتي از اسرائيل به عنوان يك «كشور يهودي» نام برده مي شود، ممكن است چنين برداشت شود كه اكثريت آن را يهودي ها تشكيل مي دهند. اين برداشت كاملاً صحيح است، اما نكته ديگري نيز وجود دارد. به عقيده صهيونيست ها منظور از يك كشور يهودي اين است كه تمام يهوديان حق مهاجرت به اسرائيل را دارند در حالي كه هيچ غيريهودي حق زندگي در اين كشور را ندارد (مگر آنكه با يك يهودي ازدواج كند). بنابراين اسرائيل نه تنها به خارجيان غيريهودي بلكه به ساكنان و شهروندان غيريهودي آن نيز تعلق ندارد.
در واقع كشور يهودي، مليت اسرائيلي را به رسميت نمي شناسد و در كارت هاي شناسايي اسرائيلي، مليت دارنده كارت نيز ذكر مي شود. اما در ميان 140مليتي كه رژيم صهيونيستي آنها را به رسميت مي شناسد، مليت «اسرائيلي» به چشم نمي خورد.
در واقع كارت هاي شناسايي صادره از سوي اين رژيم، نژاد صاحبان كارت ها را نشان مي دهد. يعني با توجه به اين كارت ها مي توان فهميد صاحبان آن عرب، يهود، دروز و... هستند. اين مسئله نشان مي دهد كه رژيم صهيونيستي تمايل دارد يهودي ها را از غير يهودي ها تفكيك كند. البته براي رژيم صهيونيستي مذهبي بودن يهوديان و ايمان به دين يهود اهميتي ندارد. يك يهودي فقط به صرف آن كه مادري يهودي داشته باشد، خود يهودي به شمار مي آيد. مهم نيست اين فرد عرب، آمريكايي، آسيايي، آفريقايي يا سوئدي باشد.
يك يهودي فقط بايد خون يهودي داشته باشد. رژيم صهيونيستي مي پندارد حقوق يهوديان بايد از حقوق غيربهودي ها متفاوت و مجزا باشد. اگر رژيم صهيونيستي به برتري يهود به غير يهود معتقد نبود، هرگز در اراضي اشغالي قوانين نژادپرستانه وضع نمي كرد.
بازماندگان يهودي جنگ جهاني دوم خواستار جبران خسارت هاي مالي وارد آمده از سوي نازي ها هستند، در حالي كه خود آنها هم اكنون در اراضي فلسطينيان كه آن را اشغال كرده اند، زندگي مي كنند. گويي قوانين بين المللي درباره وطن يهودي ها صدق نمي كند. يهوديان رژيم صهيونيستي در سراسر جهان به جز «بيت المقدس» از دمكراسي و برابري حقوق انسان ها دفاع مي كنند. مفهوم اصلي صهيونيسم اين است: «كشوري يهودي فقط متعلق به يهوديان.»
در قانون اساسي رژيم صهيونيستي آمده است احزابي كه با ماهيت كشور اسرائيل به عنوان كشوري يهودي مخالف هستند، حق شركت در انتخابات را ندارند. به عبارت ديگر كساني كه عقيده دارند اسرائيل منحصراً به يهودي ها تعلق ندارد و متعلق به تمام ساكنان آن مي باشد، حق شركت در انتخابات را ندارند.
«اسرائيل شاهاك» در كتاب خود تحت عنوان «تاريخ يهود، مذهب يهود- اهميت تاريخ سه هزار ساله» با حمايت از ايده هاي «بن گوريون» پيرامون دلايل برپايي جنگ سوئز از سوي اسرائيل به منظور احياي پادشاهي حضرت «داوود» و «سليمان» در اراضي كه از آنها در كتاب مقدس ياد شده است، اظهار مي دارد بايد كشور يهوديان در اراضي فوق احيا شود. وي عقيده دارد سياست هاي اصلي اسرائيل بايد برمبناي «ايدئولوژي يهودي» طراحي شوند.
منظور اين نويسنده و ديگر صهيونيست ها از «ايدئولوژي يهودي» يا يهوديت اين است كه فقط يهوديان حق سكونت در كل اراضي فلسطين را دارند. در 80درصد اراضي خطوط مرزي 1967 خريد و اجاره زمين از سوي غيريهوديان» ممنوع است. حدود 7/93 درصد از اراضي اسرائيل به دولت اسرائيل و «سازمان توسعه و صندوق ملي يهوديان» تعلق دارد. اين اراضي كه صهيونيست ها هم اكنون آن را دارايي ملي خود مي نامند درگذشته به فلسطينيان تعلق داشت و صهيونيست ها آنها را به تصرف خود درآوردند. هم اكنون تنها 5/3درصد در اراضي فلسطين در اختيار فلسطينيان است.
طبق قوانين «صندوق ملي يهود»، فقط افراد يهودي حق زندگي در زمين هاي متعلق به اين سازمان را دارند. اما در سال هاي اخير برخي از فلسطينيان موفق شده اند از طريق اقدامات قانوني اجازه زندگي در اراضي متعلق به اين صندوق را كسب نمايند.
حال اين سؤال مطرح است كه اگر زندگي فلسطينيان در اراضي اسرائيل هيچ مشكل و منع قانون درپي ندارد، چرا آنها حق زندگي در 83 درصد اراضي اسرائيل را ندارند؟ تنها جواب منطقي براي اين سوال تمايلات نژادپرستانه رژيم صهيونيستي است. صاحبان يهودي اراضي اشغالي به اعراب ساكن اين اراضي زمين اجازه نمي دهند.
اين سياست نژادپرستانه در سراسر اراضي اشغالي، از جمله «بيت المقدس»، به چشم مي خورد. اظهارات شارون مبني بر اين كه رژيم صهيونيستي پيرامون بيت المقدس با اعراب هيچ مذاكره اي نمي كند و اين شهر پايتخت اسرائيل است و تا ابد در اختيار يهوديان مي باشد، به خوبي نشانگر سياست هاي نژادپرستانه اين رژيم است.
مجلس اسرائيل در سال 1980 قانوني را به تصويب رساند و اعلام كرد بيت المقدس به طور كامل دراختيار اسرائيل و پايتخت دايمي آن مي باشد. ديوار حائل اسرائيلي ها در شرق بيت المقدس نماد آپارتايد صهيونيسم محسوب مي شود.
فلسطينياني كه در بيت المقدس به دنيا آمده اند و در حال حاضر خارج از اين شهر زندگي مي كند، حق بازگشت ندارند، در حالي كه يهودياني كه هرگز در اين شهر زندگي نكرده اند، مي توانند در صورت تمايل به بيت المقدس بروند. سكوت روزنامه ها و مطبوعات اروپايي و كشورهاي آمريكاي شمالي در اين باره سوال برانگيز و قابل تامل است.
متعاقب سياست هاي نژادپرستانه رژيم صهيونيستي، وضع اقتصادي فلسطينيان با بحران اساسي روبرو شده است. بيش از نيمي از خانواده هاي فلسطيني (48 درصد) و 60 درصد از كودكان در فقر به سر مي برند.
علاوه بر قوانين منع خريد و اجاره اراضي اشغالي از سوي فلسطينيان، قوانين اجتماعي ديگري نيز وجود دارد كه نمايانگر سياست هاي نژادپرستانه رژيم صهيونيستي مي باشد. به عنوان مثال، مطابق قوانين مدني اين رژيم فلسطينياني كه از خانواده هاي خود جدا افتاده اند حق ندارند براي زندگي دركنار آنها به محل سكونت خانواده خود باز گردند. اما يهوديان سراسر جهان از زمان تولد حق ورود به اسرائيل را دارند. همچنين طبق قوانين رفاه اجتماعي اسرائيل تنها افرادي كه در ارتش خدمت كرده اند حق استفاده از تمام خدمات رفاه اجتماعي را دارند. اما مساله اين جاست كه اعراب حق خدمت درارتش و در نتيجه استفاده از خدمات رفاهي را ندارند.
اكنون اين سوال مطرح مي شود كه چرا با وجود اين بي عدالتي ها باز هم رژيم صهيونيستي از سوي رسانه ها غرب تنها كشور دموكراتيك خاورميانه ناميده مي شود و چرا هيچ روزنامه اي درباره سياست هاي تبعيض نژادي اين رژيم سخن نمي گويد؟
در پاسخ به اين سوال بايد گفت رسانه هاي غربي در طول 60 سال اخير از اسرائيل تصويري مثبت ارائه داده اند و محدوديت هاي غير يهوديان در خاك اسرائيل چنان غيرمنطقي است كه كسي آن را باور نمي كند. دليل ديگر اغماض روزنامه نگاران در اين باره، ترس از عكس العمل حاميان صهونيست ها است. امروزه دفاع از حقوق فلسطينيان مشكلات فراواني را براي رسانه ها ايجاد مي كند و صهيونيست ها چنين رسانه هايي را به «غرض ورزي» متهم مي نمايند.
رسانه ها اجازه دارند جنايت هاي مناقشه اعراب و اسراييل را تا حدي كه «مغرضانه» و «ضد اسرائيلي» نباشد، تحت پوشش خبري قرار دهند. اما افشاي آپارتايد رژيم صهيونيستي و برنامه هاي نژادپرستانه آن ممنوع است.
«دزموند توتو»، اسقف و برنده جايزه صلح نوبل، با اشاره به اينكه رژيم صهيونيستي با حمايت مستقيم آمريكا به حيات و فعاليت هاي نژادپرستانه خود ادامه مي دهد، گفت: «مردم آمريكا از انتقاد از اسرائيل مي ترسند، چرا كه حاميان صهيونيست ها بسيار قدرتمند هستند. اما سرانجام چه خواهد شد؟ دنيا به خداوند تعلق دارد و ما در جهاني اخلاقي زندگي مي كنيم. در گذشته دولت هاي آپـارتايد قدرت زيادي داشتند. اما هم اكنون تمام آنها نابود شده اند. هيتلر، موسوليني، استالين، پينوشه و ميلو سويچ بسيار قدرتمند بودند، اما سرانجام در آغوش خاك جاي گرفتند.»
منبع : خبرگزاري فارس